ხაშურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს   სხდომის

  დღის წესრიგი

2019 წლის 12  აპრილი

 

 

 

1. „ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე 2019 წლის 31 მარტს მომხდარი სტიქიის, ძლიერი ქარის, შედეგების სალიკვიდაციოდ დაზარალებულ მოქალაქეთა დახმარების პროგრამის და სამუშაოთა სახელმძღვანელო გაფასების დამტკიცების შესახებ“ 

 


 

 

 

ხაშურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმარების და ინფრასტრუქტურის კომისიის

 

განცხადება

 

ხაშურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოში, ხაშურში დ. ყიფიანის ე. წ. ჩიხში მცხოვრები მოსახლეობის აზრის გათვალისწინებით, დარეგისტრირებულია ინიციატივა აღნიშნული ჩიხისთვის აწგარდაცვლილი ნუგზარ ლომიძის სახელის მინიჭების თაობაზე.

ვაქვეყნებთ რა, ინიციატივას თანდართული დოკუმენტებით გაცნობებთ, რომ დაინტერესებული პირები უფლებამოსილი არიან საკითხთან დაკავშირებით საკუთარი მოსაზრებები წარმოადგინონ ზემოხსენებულ კომისიაში 20 დღის ვადაში, მისამართზე: ხაშური, ტაბიძის ქ. N2-ში.

 

ხაშურის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 

სივრცით-დაგეგმარების და ინფრასტრუქტურის კომისია

05 მარტი 2019 წელი


 

 


 

ხაშურის მუნიციპალიტეტი საქართველოს ცენტერალურ ნაწილში, შიდა ქართლის ვაკეზე მდებარეობს. იგი სამი მხრიდან გარშემორტყმულია საშუალო სიმაღლის (900-1000 ) მთებით. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება კავკასიონის სამხრეთ ფერდოებების განშტოება. დასავლეთიდან ლიხის, იგივე სურამის ქედის აღმოსავლეთ მთისწინეთი. სამხრეთიდან თრიალეთის ანუ მცირე კავკასიონის ჩრდილოეთი ფერდობები, ხოლო აღმოსავლეთით ვრცელდება დოღლაურის ცნობილ  ველამდე.1801 წლიდან, რუსეთის მიერ საქართველოს შეერთების შემდეგ, 1917 წლამდე ახლანდელი ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია თბილისის გუბერნიის გორის მაზრაში შედიოდა. 1921 წლიდან, საქართველოს ახალი ადმინისტრაციულ_ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით, ისევ გორის მაზრაშია, ხოლო 1930 წლიდან დამოუკიდებელ რაიონს წარმოადგენს. მას აღმოსავლეთით ესაზღვრება ქარელის, დასავლეთით ხარაგაულის და ბოჯომის, ჩრდილოეთით საჩხერის და ქარელის, ხოლო სამხრეთით ბორჯომის მუნიციპალიტეტები.ხაშური ზღვის დონიდან 690 მეტრზე მდებარეობს. მისი ფართობი 585,2 კვ კილომეტრია და საქართველოს მთლიანი ფართობის მხოლოდ 0,84 პროცენტს შეადგენს. იგი ვრცელდება ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 37, ხოლო დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 22 კილომეტრზე. მუნიციპალიტეტის საზღვრების საერთი სიგრძე 118 კილომეტრია. მუნიციპალიტეტში ზომიერად ნოტიო სუბტროპიკული ჰავაა. იცის ზომიერად ცივი ზამთარი და ხანგრძლივი თბილი ზაფხული. რელიეფი თითქმის ერთფეროვანია, მისი ზედაპირის უმეტესი ნაწილი ვაკეებსა და ბორცვებს უჭირავს, მხოლოდ სამხრეთი და დასავლეთი ნაწილია მთიანი. ძირითადი მდინარე მტკვარია, რომელიც გარდიგარდმო ჰკვეთს მუნიციპალიტეტს. ნაწილი მისი შენაკადებისა თრიალეთის, ხოლო ნაწილი ლიხის ქედებიდან ჩამოედინებამცენარეულ საფარი მრავალფეროვანია სტეპურიდან დაწყებული სუბალპურით დამთავრფებული. მუნიციპალიტეტი შედგება 13 ადმინისტრაციული ერთეულისგან. მათ შორის  არის ერთი ქალაქის (ხაშური), ერთი დაბის (სურამი) და 11 სოფლის ადმინისტრაცული ერთეული (ალი, გომი, ოსიაური, ფლევი, ქვიშხეთი, ცოცხნარა, ცხრამუხა, წაღვლი, წრომი, ხალები, ხცისი), მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 65 ათასამდეა. მისი ძირითადი ნაწილი ქალაქში და დაბაში ცხოვრობს. მოსახლეობის უმრავლესობა ქართველები არიან, ცხოვრობენ აგრეთვე სომხები, ებრაელები, რუსები, ოსები, ბერძნები, უკრაინელები და სხვა. ადმინისტრაციული ცენტრი 1921 წლიდან ქალაქი ხაშურია. იგი პირველად 1693 წლით დათარიღებულ დოკუმენტში გვხვდება. დოკუმენტი იმაზეც მიგვანიშნებს, რომ ხაშური როგორც დასახლებული პუნქტი უფრო ადრეც არსებობდა, ვიდრე ეს წერილობით წყაროებშია დაფიქსირებული. XVIII საუკუნის ბოლოს იოანე ბატონიშვილისკალმასობისმიხედვით, ხაშური საშუალო სოფელია. აქ დგას მაღალი კოშკი. აგრეთვე წმინდა მარინეს ეკლესია. ქალაქის ტიპის დასახლებას ხაშურში საფუძველი XIX საუკუნის 60-იანი წლებიდან ჩაეყარა, რასაც ხელი შეუწყო საქართველოში რკინიგზის გაყვანამ. მთავარი სარკინიგზო ხაზი - ფოთი -_თბილისი  ხაშურზე გადიოდა: აქვე გაიხსნა რკინიგზის მთავარი სახელოსნოები, რომლებიც ერთ-ერთ დიდ საწარმოებს წარმოადგენდა ამიერკავკასიის მაშტაბით. ამ პერიოდიდან ხაშური ჩამოყალიბდა რკინიგზის მნიშვნელოვან კვანძად, რამაც ხელი შეუწყო მის ქალაქად გარდაქმნას.ხაშურის მოხერხებული გეოგრაფიული მდებარეობა, მასზე გამავალი სარკინიგზო და საავტომობილო მაგისტრალები საქართველის ნებისმიერ რეგიონთან უმოკლეს დროში დაკავშირების საშუალებას იძლევა.1872 წელს, კავკასიაში მეფის ნაცვლის, დიდი მთავრის მიხეილ ნიკოლოზის ძე რომანოვის მოღვაწეობის ათი წლისთავის აღსანიშნავად, ხაშურს ეწოდა მიხაილოვო. 1918 წელს მას ისევ ძველი სახელწოდება დაუბრუნეს. 1927-1934 წლებში სტალინისი ეწოდა, ხოლო შემდეგ კვლავ ხაშური ჰქვია.ხაშურის მუნიციპალიტეტს საინტერესო ისტორიული წარსული აქვს. იგი საქართველოს ისტორიის განუყოფელი ნაწილია, ის რაც საუკუნეების განმავლობაში გამოიარა ქართველმა ხალხმა, სისხლხორცეულად არის დაკავშირებული მუნიციპალიტეტის ცხოვრებასთან. ხაშურს, ისევე როგორც საქართველოს სხვა რეგიონებს, თანაბრად შეეხო საქართველოს ისტორიაში მომხდარი ცნობილი მოვლენები. ქვეყანაში შექმნილი ვითარება განაპირობებდა მუნიციპალიტეტის პოლიტიკურ და ეკონომიკურ, ასევე კულტურული ცხოვრების დონეს.

ამჟამად საიტზე

ჩვენ გვყავს 111 სტუმარი და წევრები არ არიან საიტზე